شماره صفر مجله الکترونیکی امضاء ویژه ادبیات امروز ایران اسفند ماه جاری منتشر خواهد شد
این سایت در نظر دارد با در دست فشردن دست دیگر دوستان در مجله ها و پایگاههای معتبر ادبیات امروز و دوستان شاعر و نویسنده ای چون شما با رویکردی دیگر گونه وحرفه ای بی هیچ ادعایی به ادبیات امروز ایران بپردازد و پایگاه مطمئنی برای مولفان و مخاطبان گردد.دوستان نام آشنای بسیاری در این مجله دست گرمشان را به ما داده اند که در نخستین شماره توضیحات لازم منتشر خواهد شد الغرض دو شعر/ داستان؛ خود را که تاکنون در مجله و سایت و ...منتشرنشده اندو تا اسفند نیز منتشر نخواهند شد به رسم امانت به ایمیل دوستان شاعرم
امیر سنجری mosafer63@gmail.com
و محسن بوالحسنی m_bolhasanius@yahoo.com
تا در شماره ارسال صفر با کمال افتخار از آن استفاده کنیم ... با انتشار اولین شماره امضا ایمیل دبیران بخش های مختلف و ایمیل اختصاصی سایت اعلام خواهد شد نکته اینکه اولین نشست امضاء در اسفند ماه همزمان با افتتاح سایت با حضور چند تن از شاعران مطرح کشور برگزار خواهد شد که متعاقبا خبررسانی خواهد شد .
برای ارسال کارها برای شماره ۰ سایت و مجله ی امضا تا شنبه ۲۷ بهمن ماه فرصت باقیست.
به همراه مطالبی نو و منتشرنشده از شاعران و نویسندگان مطرح کشور اول اسفند ماه در اولین نشست ماهیانه خود با حضور شاعران معاصر علیرضا بهنام – منیره پرورش – سهیل غافلزاده بهاره رضایی وآیدا عمیدی افتتاح خواهد شد و شماره ی چهارم ایرانشهر اوایل اسفند ماه می آید و شماره ی قبلی هم هنوز یا فت می بشود شما فقط از من بخواهید. ضمنا ایرانشهر در کتابفروشی سهره واقع در خیابان ۱۷ متری ملک هم موجود می باشد. +++++++++++++ و اما ترانه: به سرم زده بگیرم منو*آتیش بزنم بردارم خط بکشم رو اسم هر چی که منم نمی خوام ردی ازم بمونه تو ترانه هام نمی خوام سگدونیا پر بشه از عطر تنم تو خودم قدم زنون گلایه هامو می شمرم تو خودم سر گیجه داره بند بند بدنم داره از خودم بدم / میاد و می ره لحظه هام توی این سنگینی بار گناه بودنم . . دیگه چیزی به شکستنم نمونده آخه من عطر کافورو دارم حس می کنم رو کفنم پویا آریانا -------------------------------------------------------------------- *دوستان(البته برخی از دوستان) عیب کنندم که چرا از ضمیر ها به گونه ای دیگه(گونه ای نا مانوس) استفاده می کنم باید در جواب بگم این یه تکنیکه که فکر هم می کنم که منحصر به خودم باشه(این یک جمله ناشی از نارسیسیزم من نیست باور کنیین) یک نوع آشنایی زدایی و به هم ریزش ساختار نحوی ضمایر و چینشی نو برای ضمایر که فقط هم کارکرد فرمالیستی نداره بلکه در زیر ساخت هم کارکرد داره( میتونه شگرد باشه) یعنی وقتی می گم ( به سرم زده بگیرم منو آتیش بزنم) این که بجای (خودمو) می گم ( منو) یعنی به من دارم به عنوان یه شی خارجی نیگاه می کنم و این نشون دهنده ی از خود بیگانگی می تونه باشه.و البته به این معتقدم که بدعت و جسارت خیلی خوبه اما با حفظ چارچوب ها .
یا علی